تبليغاتX
انجمن محصلین قابله های افغان

انجمن محصلین قابله های افغان

این وبلاگ مربوط به محصلین قابلگی افغانستان می باشد.

حاملگي مولار چيست؟

حاملگي مولار هنگامي رخ مي‌دهد كه در تخم القاح شده نقایص خاصي وجود داشته باشد در این وقت تخم القاح شده يا هرگز به جنين تبديل نمي‌شود ( در این حالت به ان حمل کامل مولار می گویند ) و يا اين كه به شكل غير طبيعي رشد مي‌كند و جنین نمي‌تواند زنده بماند( در این حالت به ان حمل مولار جزئی گفته می شود).
در حاملگي هاي طبيعي، تخم القاح شده داراي 23 كروموزوم از پدر و 23 كروموزوم از مادر است. در اغلب حامگلي هاي مولار كامل، كروموزوم هاي مادر در تخم القاح شده  وجود ندارند و به جای ان تعداد كروموزوم هاي پدر دو برابر شده است ،در اين نوع حمل، جنين و یا كيسه مایع امینوتیک  وجود ندارد و به جای ان  پلاسنتا به شکل یک بافت شبیه خوشه انگور را تشكيل مي‌شود.
در  حاملگي هاي مولار جزئی ، تخم القاح شده كروموزوم هاي مكمل مادر را دارد، اما كروموزوم هاي پدر هم دو برابر مي‌شوند، بنابراين به جاي 46 كروموزوم، 69 كروموزوم وجود خواهد داشت (اين پديده زماني مي‌تواند رخ دهد كه كروموزوم هاي موجود در اسپرم دو برابر شده باشند و يا اين كه دو اسپرم تخم مشابهي را بارور كنند).
در اين حالت، در ميان پلاسنتای غير طبيعي كه شبيه خوشه انگور است، چندين بافت جنینی هم  وجود خواهد داشت . جنين رشد خود را آغار مي‌كند، بنابراين ممكن است كه خود جنين يا فقط تعدادي بافت جنینی و يا تنها كيسه امینوتیک بوجود بیاید . اما حتي اگر جنيني به وجود بيايد، در بيشتر موارد آن قدر غير طبيعي است كه نمي‌تواند زنده بماند.
احتمال وقوع حمل مولار در چه زنانی بیشتر است؟
 زنانی که در سن زیر 20 سال يا بالاي 40 سال حمل  می گیرند  يا قبلاً  سابقه حاملگي مولار داشته اند و يا  اینکه تعداد سقط جنين انها دو یا بیشتر بوده است ، احتمال اينكه حاملگي انها از نوع مولار باشد، بيشتر خواهد بود.
چگونه مي توان حمل مولار را تشخيص داد؟
 حمل مولار در ابتدا ممكن است علائم يك حاملگي معمولي را داشته باشد ، اما پس از مدتي مادر دچار  لكه بینی يا خونريزي  می گردد که این خون به رنگ سرخ روشن يا نصواری رنگ می باشد ،که این خونریزی هم ممکن است کم و هم بسیار زیاد باشد. اين خونريزي مي‌تواند شش هفته پس از حاملگي يا ديرتر، دوازده هفته پس از آن آغاز شود. همچنين ممكن است حالت دلبدی و استفراغ شديد، انقباض يا تورم شكم  را  ایجاد نماید .

روش تشخیص حمل مولار چیست؟

در هنگام معاینه التراسوند در حمل مولار کیسه های شبیه به خوشه های انگور دیده می شود و سطح هورمون HCG  در خون هم نسبت به حد طبیعی حاملگی بیشتر می باشد.

+ نوشته شده در  89/10/14ساعت 15:41  توسط معصومه جعفری  | 

تاریخ زایمان چگونه تعیین میشود؟

حاملگي

از زمان القاح تخم تا زماني که تخم القاح شده از نفیر هاي رحم عبور نمايد و  به جدار داخلی رحم می چسبد 3 الي 6 روز را در بر میگرد و بعد از گذشت 14 روز تخمه القاح شده به طور کامل در جدار داخلی  رحم  تثبیت می گردد و میزان هورمون حاملگي  1 B.HCG  در خون افزایش می یابد  که در این زمان با انجام  تست بارداری مي توان به وقوع حاملگي پي برد.ساده ترين روش حدس زدن حاملگي،عقب افتادن قاعدگي در زنان مي باشد ، البته زناني که قاعدگي هاي منظمي دارند زود تر ميتوانند بارداري خود را حدس بزنند. بنا براين تأخير قاعدگي اولين علامتي است که زنان مي توانند بارداري خود را متوجه شوند.

آزمايشات برا ي تعيين حاملگي:

1- تست خون : در دوران حاملگی تست هورمون  BHCG  در 7  الي 14 روز بعد از مقاربت مثبت می گردد.

2- آزمايش ادرار: در دوران حاملگی  تست   GRAVINDEX در  6 الي 14 روز بعد از تأخير قاعدگي مثبت می گردد.

3- استریپ هاي تست حاملگي که بر اساس نوع آن 3 الي 6  روز بعد از تأخير قاعدگي مثبت می گردد.

 تعيين زمان زايمان

مدت هر حاملگي طبيعي حدود 280 روز معادل 40 هفته پس از شروع آخرين قاعدگي مي باشد.

چنانچه بخواهيد به شکل ساده زمان زايمان را بدست آوريد از شروع آخرين قاعدگي قبلي مادر 280 روز يا 40 هفته پیش تر را حساب کنید ، زمان بدست آمده زمان زايمان است ويا پس از نوشتن تاريخ آخرين قاعدگي (7 روز به روز اضافه کنيد) و (3 ماه از ماه کم کنيد) و (يک سال به سال اضافه کنيد) .به طور مثال اگر تاريخ 3/9/84 شروع آخرين روز قاعدگي بود به اين شکل عمل کنيد.

 

3        /        9        /       1384

 

7+       /       3-      /        1+

 

10       /       6        /     1389

 

 تاريخ آخرين قاعدگي =    3/9/1384

 تاريخ زايمان =  10/6/1389

 

 

 

Beta Human Chorionic Gonadotropin = 1 B.HCG 

 

+ نوشته شده در  89/10/14ساعت 11:38  توسط معصومه جعفری  | 

نتیجه یک تحقیق جدید در ارتباط با کیفیت اسپرم ها

محققان استرالیایی در کنفرانس انجمن اروپایی تولید مثل انسانی و جنین‌شناسی گفته‌اند که پیش از این،به همسران توصیه می‌شد هر دو سه روز یک بار فعالیت زناشویی داشته باشند.دکتر دیوید گرینینگ،سرپرست تیم تحقیقاتی،گفت که در تحقیقاتش روی 118 زوج به این نتیجه رسیده است.به گفته او،میزان آسیب‌دیدگی اسپرم در 80 درصد مردانی که مورد آزمایش قرار گرفته‌اند،بعد از یک هفته انزال روزانه، 12 درصد کاهش یافت.در رابطه با این تحقیق جدید،دکتر محمدرضا رزاقی،جراح و متخصص اورولوژی و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی توضیح میدهند...

 آقای دکتر! درباره این تحقیق جدید محققان استرالیایی چه نظری دارید؟
البته این یک تحقیق جدید است و کار بیشتری باید انجام بگیرد تا نتایج قطعی‌تر به دست آید اما تا به حال در کتاب‌های معتبر اورولوژی درباره ارتباط فعالیت زناشویی بیشتر و سلامت اسپرم چیزی نوشته نشده است.این را می‌دانیم که فعالیت زناشویی بیشتر،احتمال باروری را بیشتر می‌کند،به ویژه اگر در حوالی زمان تخمک‌گذاری یا متناسب با این زمان باشد.آمارها نشان می‌دهد که مردان چاق معمولا روابط زناشویی کمتری دارند و این موضوع تاثیر زیادی بر باروری آنها دارد.اما حالت‌های فعالیت زناشویی هم موثر است. 
تغذیه چه نقشی دارد؟
ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌ها از نقص یافتن اسپرم جلوگیری می‌کنند و حرکت آن را افزایش می‌دهند و میزان استرس را در تخمک‌ها و دستگاه تناسلی کاهش می‌دهند.کمبود روی موجب کاهش یافتن میزان هورمون تستوسترون و اسپرم می‌شود.مصرف الکل تا 50 درصد باعث کاهش قابلیت باروری می‌شود و تولید اسپرم را کاهش داده و تولید اسپرم‌های غیرعادی و ناهنجار را افزایش می‌دهد.

ورزش هم تاثیری دارد؟
قطعا.ورزش متعادل می‌تواند راه خوبی برای تقویت توانایی باروری باشد.بهترین ورزش‌ها برای افزایش سلامت اسپرم،ورزش‌های هوازی سبک مثل پیاده‌روی،شنا و دوچرخه سواری است. 

چه عواملی سلامت اسپرم را تهدید می‌کند؟
وجود سابقه عفونت پروستات یا عفونت‌های ناحیه تناسلی،سابقه ضربه به بیضه‌ها یا چرخش بیضه‌ها،ابتلا به واریکوسل،سابقه بلوغ زودرس یا دیررس،تماس با مواد سمی در حین کار نظیر مس، کادمیوم و جیوه، اکسید اتیلن،کلرید وینیل،مواد رادیو اکتیو و اشعه،مصرف دخانیات،قرارگیری ناحیه تناسلی در شرایطی با دمای بالا،ترمیم فتق،داروهای مورد استفاده در درمان زخم‌ها یا پسوریازیس،دیابت،بیماری سیستیک فیبروزیس و آلودگی هوا و میزان سرب موجود در هوای تنفسی. 
 
مشکل اصلی اسپرم‌های غیرطبیعی چیست؟
اگر تعداد اسپرم‌های غیرطبیعی خیلی زیاد باشد،می‌تواند اثر منفی روی باروری داشته باشد.برخی از متخصصان عقیده دارند که اسپرم‌های غیرطبیعی در عبور از لوله رحمی و سوراخ کردن دیواره تخمک دچار مشکل می‌شوند.تعداد زیاد اسپرم‌ها می‌تواند احتمال باروری را افزایش دهد و طبیعی بودن آنها نیز نقش حیاتی در باروری دارد.نتایج تحقیقات نشان داده است که مردان با تعداد کم اسپرم‌ها همچنان می‌توانند بارور باشند،به شرط اینکه درصد اسپرم‌های طبیعی در آن‌ها بالا باشد.

 آسیب‌دیدگی اسپرم‌هاباور عمومی محققان این است که هرچه اسپرم‌ها به مدت طولانی‌تری در بیضه‌ها باقی بمانند به خاطر شرایط محیطی و دمای بدن دچار آسیب‌دیدگی بیشتری می‌شوند و ناباروتر می‌شوند.
از سوی دیگر،دیوید گرینینگ،سرپرست تیم تحقیقاتی محققان استرالیایی توصیه می‌کند بهترین راه برای تقویت قدرت بارداری،برقراری رابطه هر روزه در دوره تخمگذاری زنان است.پزشکان با جالب دانستن آزمایش‌های دکتر گرینینگ می‌گویند این نتیجه شاید برای همه مردان مفید نباشد.
به گفته دکتر آلن پیسی از دانشگاه شفیلد در بریتانیا این توصیه در مردانی که تولید اسپرم پایینی دارند،به نتیجه مطلوب نمی‌انجامد.محققان دانشگاه کالیفرنیا،انگشت اتهام را به سمت وان‌های پر از آب داغ حمام،جکوزی‌ها و حوضچه‌های آب‌گرم گرفته‌اند.آنها می‌گویند حرارت این مکان‌ها،روی تعداد و کیفیت اسپرم‌ها،حداقل تا چند ماه،تاثیر می‌گذارد و این چیزی است که می‌تواند باروری مردان را کم کند.این محققان مردانی را که به علت ناباروری به این کلینیک‌ها مراجعه کرده بودند،بررسی کردند. آزمایش‌ها نشان داد در آنهایی که حداقل 30 دقیقه در هفته در وان پر از آب داغ حمام،قرار می‌گرفتند، هم تعداد اسپرم‌ها کم شده و هم شاخص‌های کیفیت اسپرم آنها پایین‌تر آمده بود؛شاخص‌هایی مثل تحرک،اندازه و غیره. بعد از 3 تا 6 ماه خودداری از این گونه حمام‌ها،در نیمی از این مردان تعداد اسپرم‌ها 5 برابر شده بود؛ نکته‌ای که از نظر دانشمندان، یک تاثیر فوق‌العاده بود. در این مردان همچنین تحرک اسپرم‌ها از 12 درصد به 34 درصد رسیده بود که این هم قابل توجه بود.نکته جالب اینکه 5 نفر از 6 نفری که قطع این حمام‌های داغ روی آنها تاثیری نگذاشته بود،سیگاری‌های قهاری بودند و باعث شدند محققان به این نتیجه برسند که اثر منفی سیگار بر کیفیت اسپرم‌ها آن قدر مهم هست که ادامه ناباروری این مردان را بتوان به آن نسبت داد. 

http://salamatkadeh.persianblog.ir/post/143/
نوشته شده توسط ث.خ /کارشناس مامایی در 2:4 |  لینک ثابت 
+ نوشته شده در  89/04/18ساعت 0:18  توسط معصومه جعفری  | 

گوهر بهترین قابله سال

به نام بهترین

از بهترین قابله سال گوهر امیری خواستم تا کمی از خود بگوید او این چنین می گوید.

اسم من گوهر اميري  است و از ولايت باميان ولسوالي ورس ميباشم من بعد از دوره مكتب شامل پروگرام مكتب قابلگي باميان كه توسط موسسه اغاخان اداره مي شد شدم در ابتدا برايم خيلي سخت به نظر می رسید چون در ان زمان اینکه دختری به تنهایی ار خانه خارج شود ننگ به نظر می رسید . اما وقتي شامل پروگرام شدم روز به روز به کارم علاقمند تر می شدم در ان وقت بود که فهميدم قابلگي چه مسلك مقدسی است شاید بهترين راه خدمت به مادران دردمند و مستمند باشد .

تا اينكه در سال 2006 از مكتب قابلگي فارغ شدم .

بعد از دوره فراغت از مكتب قابلگي در مركز صحي جامع مركز ورس شروع به كارنمودم.

و هميشه كوشش ميكردم تا همه مردم را به يك چشم بيبينم وشبانه روز در خدمت مردمم باشم ديري نكشيد كه توانستم اعتماد مردم را به عنوان بهترین یاور همسرانشان و در نهایت خانواده هایشان جلب کنم در انوقت احساس خرسندي ميكردم كه در جامعه به مردم كه واقعا به عرضه خدمات صحي ضرورت داشتند كمك ميكنم.

بدون احساس خستگي پياده به ساحه ميرفتم تا بتوانم به زنی كه در كنج خانه دردهاي ولادي راسپري ميكرد كمك نمايم.
هر لحظه كار كردن در بخش قابلگي دل انگیز است چه ان زمانكه مادر با درد ورنج داخل مركز صحي ميشود و در هر لحظه که دردش تشديد پيدا ميكند با نگاه خود قابله را به کمک می طلبد و چه وقتی طفل وي به دنيا مي ايد و ان را در اغوش گرم خود میگیرد وبا نگاه سرشار از سپاس خود به قابله نگاه می كند لحظه ای که من شخصا ان را بسيار زياد دوست دارم  در ان لحظه خود را سبک احساس ميكنم و از خداوند سپاس گذاري ميكنم كه به مسلکی چون قابلگي راه يافتم تا بتوانم در اوردن شادی مادر و پدر شدن به خانه ها شريك باشم .

تصوير در زمان پشرفت پروسه ليبر در شفاخانه ورس

تبليغات صحي در بين مردم رول عمده را دارد وقتي سطح اگاهي مردم بالامی رود در ان زمان ما ميتوانيم به اهدا ف خود برسيم و شاخص هاي بخش صحت طفل ومادر را  ارتقا دهیم وهمچنان می توانيم مرگ ومير مادران را كاهش بدهيم

تصوير دريك مسجد در ساحه مركز ورس( زمان تبليغات صحي)

كار كردن همراي قابله مركز صحي گلي به اساس چكلست نظارت ملي و تطبيق نمودن سيت ولادت به اساس چكلست نظارتي ملي

كار نمودن روي ستندرد هاي تضمين كيفيت در كلينك سرخجوی

دراخير پیام من به عنوان يك قابله افغان به تمام قابله ها افغانستان این است كه چپن سفید ما نتنها یک چپن عادی که نشانی از یک تعهد است .

به اميد كاميابي هر چه بیشتر تان

+ نوشته شده در  89/02/23ساعت 0:11  توسط معصومه جعفری  | 

گزارشي از يك ولادت استثنايي

سلام دوستان و خوانندگان عزیز اینک توجه شمارا به گزارشی از خانم رابعه بختیاری جلب میکنم

عکس نوزادی را که ملاحظه میکنید در یکی از شفاخانه های کابل به دنیا آمده برای دیدن عکس های بیشتر و جزئیات گزارش به ادامه مطلب مراجعه فرمایید.

نوزاد عکس شماره یک (( انجمن محصلین قابله های افغان ))


ادامه مطلب
+ نوشته شده در  89/02/06ساعت 13:44  توسط معصومه جعفری  | 

شرایط ابتدایی انتقال خون


- چه کسانی می توانند خون اهدا نمايند؟
- و چه کسانی اجازه ندارند خون اهدا نمايند؟
- آيا من هم می توانم خون خود را اهدا نمايم؟
- آيا اهدای خون برای من ضرری ندارد؟
اينها پرسش هايی هستند که شايد تاکنون در زمينه اهدای خون به ذهن بسياری از ما رسيده باشند. واضح است وقتی سخن از سلامت خون به ميان می آيد، می خواهيم اطمينان يابيم ما با تزريق خون به بيمار به او صدمه ای نمی زنيم و در عين حال سلامت اهدا کننده خون را نيز به خطر نمی اندازيم از اين رو تمامی مراکز اهدای خون برای اهدای خون شرايطی را در نظر می گيرند. بعضی از اين شرايط بخاطر حفظ سلامت فرد اهدا کننده خون و برخی ديگر به منظور حفظ سلامت گيرنده خون در نظر گرفته شده اند.
داکتر مرکز خون پيش از اهدای خون، داوطلبين را بررسی می کند بررسی شامل تاریخچه طبی و رفتارهای فردی و انجام يک معاينه مختصر می باشد . در صورتی که فرد تمامی شرايط لازم برای اهدای خون را داشته باشد مي تواند خون اهدا كند.

الف -سن بين 17 تا 65 سال

ب- حداقل وزن 50 کيلوگرم

ج- تعداد نبض بين 50 تا 100 ضربه در دقيقه

د- فشار خون بين 90 تا 180 ميلی متر جيوه

ه- حداقل هموگلوبين خون 5/12 گرم در دسی ليتر

حداقل فاصله بين دو اهدا 8 هفته کامل  و-

ن- دچار ضعف يا خستگی مفرط نباشند

ی- گرسنه نباشد

 ر- تعداد اهدای خون براي آقايان 4 بار در سال وخانم ها 3 بار در سال

و-بيشترين درجه حرارت بدن نبايد بيشتر از 5/37 درجه سانتی گراد باشد

 

البته اینها همه تنها شرایط اولیه ای است که در انتقال خون در نظر گرفته می شود مسایل  تخصصی دیگری نیز است که در قسمتهای بعدی برایتان بیان می کنیم.

+ نوشته شده در  89/02/02ساعت 3:56  توسط معصومه جعفری  | 

مسئولیت یک قابله



۱ ـ صلاحیت :
هر قابله مسئول حفظ صلاحیت حرفوی خود است . حدود فعالیت قابله به وضوح در قوانین
, و اساسات قابلگی  مطرح شده است.
۲ ـ مسئولیت حفظ و نگهداری راپور کتبی :
 قابله ملزم به نگهداری و حفظ گزارش جزئیات است. گزارش قابله از آنچه که داکتر گزارش می کند جدا است. او باید تمام راپورها ، تاریخچه قابلگی و تمام معاینات پیش از زایمان را که توسط خودش انجام شده است را حفظ نماید. در طول زایمان، راپور مشاهدات ، معاینات واقدامات انجام شده ضروری هستند و باید تمام جزئیات به طور کامل شرح داده شوند زیرا وقایع سریعاً اتفاق می افتند. مدارک ثبت شده تولدها توسط قابله ها مجموعاً در شفاخانه ها حفظ و نگهداری می شوند.
 تمام گزارشاتی که توسط قابله تهیه شده  باید برای مدت زمانی که نباید کمتر از
۲۵ سال باشد, نگهداری شود. زیرا این گزارشات می تواند در مواقع دادخواهی یا شکایات بی مورد توسط افراد نسبت به اعمال انجام شده توسط قابله , او را یاری دهد.
۳ ـ مسئولیت در برابر فامیل ها :
از آنجا که قابله ها در برخورد با بسیاری ازمسائل محرمانه فامیل ها هستند، لذا وظایف خاصی مثل راز دار بودن اهمیت فراوان  دارد. و باید هر فرد را بدون سرزنش نسبت به عقایدی که ممکن است با نظر شخص خودش مغایرت داشته باشد، بررسی کند.
۴ ـ مسئولیت در قبال مسلک :
باید در حفظ استانداردها وبهبود مراقبت ها نقش فعالی داشته باشد.
لازمه وارد بودن درحرفه ، آگاهی از فعالیت های سازمانهای حرفه ای و هیئت های قانونی آن رشته است. وجهت عرضه بهترین مراقبت باید همیشه از نظر علمی خود را با یافته های جدید آشنا نگه دارد.
۵ ـ مسئولیت در مقابل جامعه :
ممکن است در موقعیت هایی قرارگیرد که بتواند موضوعاتی چون محرومیت اجتماعی، مکان نامناسب، تعصب نژادی، اثرات خشونت، پیشرفت شیوع بیماریها یا شیوع عفونتهایی مثل ایدز یا سل را روشن کند. مسئولیت او در این موقعیت ها می تواند آگاه سازی، در تجهیز و تدابیر ویژه ویا دادن مراقبتهای لازم باشد.
قابله ها از اعتماد جامعه نسبت به خود لذت می برند وهر قابله ای باید به این اعتماد ارج نهاده ودر حفظ تداوم آن بکوشد.
نکته :
قابله هرگز و در هیچ موقعیتی نمی تواند مراقبت از مادر ونوزاد را ترک کند مگر انکه قابله ی دیگری حضور یابد. او ممکن است به نظرات استادانه و دخالت سایر تخصص ها نیاز داشته باشد. داکتر متخصص زنان، داکتر داخله عمومی باید در مواقعی که موارد غیر طبیعی رخ داده است فرا خوانده شوند.


 

 

+ نوشته شده در  89/02/01ساعت 8:21  توسط معصومه جعفری  | 

قابله کیست

 

قابلگی یکی از زیرمجموعه‌های علوم طبی است که ابعاد بسیار گسترده‌ای از جمله نقش مشاوره‌ای، آموزشی ، مراقبتی ، حمایتی،‌درمانگری و تحقیقاتی دارد. البته تمامی این نقشها در ارتباط با مادر و کودک مفهوم پیدا می‌کند یعنی قابلگی به مشاوره قبل ،‌بعد و هنگام ازدواج ، آموزش نحوه تنظیم خانواده، مراقبت در دوران بارداری، زایمان طبیعی و مراقبت بهداشتی مادر و طفل و آموزش به دختران در زمینه بهداشت دوران بلوغ و بعد از آن می‌پردازد.

محدوده ی رشته قابلگی از دوران قبل از حاملگی آغاز می‌شود و تا پس از زایمان و شش سالگی طفل ادامه پیدا می‌کند.

 

قابله متعهد

 

در دوران قبل از حاملگی قابله بررسی می‌کند که آیا یک مادر توانایی حامله شدن را دارد و اگر حامله شود خطری برای خودش یا جنینش بوجود می‌آید یا نه؟ برای مثال مادران دیابتی ، مادرانی که بیماری قلبی پیشرفته دارند، مادرانی که سابقه خانوادگی واضح از ناهنجاریهای ژنتیکی دارند و مادرانی که قبلا اولاد معلول به دنیا آورده یا چندبار سقط کرده‌اند، باید قبل از حاملگی با قابله مشورت کرده و آزمایشهای لازم را انجام دهند. در واقع در این مرحله قابله به مشاوره با زنان علاقه‌مند به بارداری و شناسایی زنان پر خطر از نظر بارداری و زایمان می‌پردازد و آنها را به متخصص مربوطه ارجاع می‌دهد. مرحله بعد حاملگی است که در این مرحله مراقبت از مادر باردار در درمانگاهها با کلینیک‌های مراقبت از بارداری بر عهده قابله است. در این دوران خانم باردار در زمانهای معینی که قابله مشخص می‌کند به کلینیک مراجعه کرده و معاینه می‌شود تا قابله ضمن معاینه ، مشاوره و آزمایش از سلامت مادر و جنین مطمئن گردد و در صورتی که خطری مادر یا جنین را تهدید می‌کند زود تشخیص داده و از عواقب جدی و وخیم آن جلوگیری نماید. برای مثال مادری که دچار پره اکلامپسی شده است اگر زود تشخیص داده نشود به قیمت جان مادر و جنین تمام خواهد شد.  در این مرحله قابله می‌تواند در زمینه‌های مختلف مانند تغذی، بهداشت فردی‌، ورزش، تکنیک‌های تنفس و اطلاع از سلامت جنین و بیان علامت های خطر حاملگی و زایمان و پس از زایمان به مادر آموزش داده و او را برای زایمان آماده سازد.

مرحله بعد مرحله زایمان است که از پذیرش مادر در اتاق سرویس شروع شده و به وضع حمل در اتاق ولادت خاتمه پیدا می‌کند. در این مرحله قابله بررسی ‌های اولیه را انجام می‌دهد و پس از اطمینان از آمادگی مادر برای زایمان و سلامت مادر و جنین همچنین اطمینان از یک زایمان طبیعی مسولیت زایمان را برعهده می‌گیرد.

در این مرحله اگر زایمان با مشکلی روبرو باشد مثلا جنین در حالت طبیعی نبوده یا مادر بیماری خاصی مثل بیماری قلبی پیشرفته داشته باشد یا اینکه نیاز به سزارین باشد، این وظیفه داکتر زنان و زایمان است که مسئولیت زایمان را در شفاخانه یا زایشگاه بر عهده بگیرد.

در مرحله بعد از زایمان نیز کنترل سلامت نوزاد و مادر و آموزش نحوه رسیدگی و چگونگی نگهداری نوزاد بر عهده قابله است.

مرحله بعد  بهداشت مادر و کودک است که در این مرحله تعیین وضعیت رشد و تکامل کودک شامل رشد فیزیکی و تکامل‌های اجتماعی ، رفتاری و گفتاری از پنج روزگی تا شش سالگی و واکسیناسیون کودک بر عهده قابله است. از سوی دیگر بخشی از کار قابله به زنان بر می‌گردد. در این بخش قابله در کلینیکهای زنان یا در مطب‌های خصوصی به پیشگیریهای اولیه از سرطان عنق وسرطان پستان پرداخته و نیز به

عنوان مشاور نازایی فعالیت می‌کند.

 شاخه‌های علوم طبی بویژه سه رشته طب عالی ، نرسینگ و قابلگی نیاز به علاقه و احساس مسئولیت بسیار دارد . برای مثال یک قابله بدون عشق و علاقه لازم نمی‌تواند فریادهای ناشی از درد یک زن را تحمل کند و پاسخگوی نیازهای او باشد.

« قابلگی عشق و علاقه و صبر و حوصله بسیار بالا می‌خواهد چون یک خانم در حال زایمان شرایط بسیار حساسی دارد و بسیاری از حرفها یا حرکاتش در اختیار خودش نیست و یک قابله باید در حد امکان با صبر و حوصله بسیار به او آرامش و قوت قلب بدهد و توجه داشته باشد که مسئولیت جان دونفر یعنی مادر و جنین او را بر عهده دارد. همچنین یک قابله باید بسیار باهوش و نکته‌سنج باشد و از مقابل مسائل هرچند که کوچک باشد به سادگی نگذرد ، زیرا خیلی از مسائل یا علائم کوچکی که در هنگام بارداری یا زایمان ظاهرمی‌شود، در صورت عدم توجه می‌تواند خطرات جانی برای نوزاد یا مادر به دنبال داشته باشد.

همچنین محصل این رشته باید تحمل خون و خونریزی، نوکری شب و در کل کار در محیط شفاخانه را داشته باشد و به کار عملی نیز علاقه‌مند باشد چون دروس این رشته بیشتر عملی است و کمتر جنبه تئوری دارد. »

محصل قابلگی باید از نظر جسمی و روحی سلامت کامل داشته و از روابط اجتماعی خوبی برخوردار باشد چون مشاوره و آموزش بخش مهمی از کار یک قابله است

گفتنی است که رشته قابلگی تنها از بین داوطلبان زن محصل می‌پذیرد.

 

زنان در سنین مختلف به فرد ماهر دیگری که معمولاً یک زن است وابسته اند تا در طول زایمان همراهشان باشد. این فرد قابله است که معنی اصلی آن همراه زن می باشد. ومهارتهای او تلفیقی از هنرو علم است.
 

قابله به شخصی اطلاق می شود که تحصیلات قابلگی را  برابر مقررات در مراکز آموزش داخلی و خارجی بپایان رسانیده و موفق به اخذ جواز رسمی قابلگی از مقامات صلاحیت دار مربوط شده باشد.
او باید قادر به نظارت، مراقبت و توصیه به زنان دردوران بارداری، زایمان و دوره بعد از زایمان، هدایت زایمانها با مسئولیت خود و مراقبت از نوزاد وشیرخوار و کودک زیر
شش سال باشد. این مراقبت شامل پیشگیری، کشف حالات غیر طبیعی در مادر وکودک، فراهم ساختن کمکهای طبی و اجرای اقدامات اورژانس در نبود کمک طبی می باشد.
او وظیفه مهمی در مشاوره و آموزش  بهداشت نه تنها برای زنان بلکه برای خانواده وجامعه دارد. کار قابله باید شامل آموزش دوران بارداری، آماده کردن والدین برای پذیرش وظایف پدری و مادری بوده و به تنظیم خانواده ومراقبتهای کودک وبعضی از موارد بیماریهای زنان گسترش یابد.
او می تواند در شفاخانه ها، کلینیکها ، واحدهای بهداشتی، منازل ( مشاوره قابلگی و زایمان درمنزل ) و هر شکل دیگری از ارائه خدمات قابلگی کار کند.

وقتی یک قابله داکتری را برای کمک می طلبد، مسولیت مشکل بر عهده داکتر خواهد بود و او باید دستورات طبی را دنبال کند ولی ادامه مراقبت از مادر و کودکش حتی در مواقعی که داکتر مسئولیت را به عهده گرفته است . وظیفه او است.
به طور مشابه داکتر متخصص کودکان برای مراقبت از نوزاد دردسترس می باشد. متخصصین تغذیه ، فیزیوتراپ ها ، نرسها و  سایر پرسنل صحی سایر تخصص هایی هستند که قابله در موارد مناسب ممکن است به آنها رجوع کند.
قابله باید با مراجعین و همکاران خود و افرادی که درسایر تخصص ها مشغول هستند رابطه موثری بر قرار کند. و او قادر میشود که تمایلات و نقطه نظرات مراجعین خود را دریابد. مهارتهای مشاوره کردن ابزار مهمی است که به این مسئله کمک می کند

 

 




 

 

+ نوشته شده در  89/02/01ساعت 0:41  توسط معصومه جعفری  | 

تاثیرات مثبت مصرف مولتی ویتامین در دوران بارداری


اخیرا در تحقیقات نشان داده شده که احتمال زایمان پیش از وقت در زنانی که مولتی ویتامین را در دوران بارداری خود مصرف نموده اند بسیار کمتر ازسایر زنان است.محققان می گویند که مصرف تابلیت های اسیدفولیک به جلوگیری از تولد نوزادان ناقص کمک می کند ومصرف اهن  به  جلوگیری از کم خونی زنان باردار کمک می کند.

همچنین محققان می گویند : مصرف ادویه ویتامینی  حدود 23 فیصد تولد نورادان کم وزن را کاهش می دهد و نیز به طور اشکاری خطر ابتلا به پری اکلمپسیا را می کاهد.

از سوی دیگر پژوهشگران با درج مقاله ای در نشریه پزشکی اپیدمیولوژی اعلام : کردند

زنانی که دردوران قبل از القاح از مکمل های مولتی ویتامین استفاده می کنند ، کمتراز دیگران در خطر ابتلا به پری اکلمپسیا قرار دارند.

پژوهشگران با بررسی تعدادی زن باردار متوجه شدنداحتمال ابتلا به پری اکلمپسیا در زنانی که پیش از القاح مولتی ویتامین مصرف می کنند ۱۷ فیصد کمتر از زنانی است که پس از القاح تا هفته 12 حاملگی مولتی ویتامین مصرف می کنند همچنین این زنان نسبت به زنانی که اصلا مولتی ویتامین در دوران بارداری مصرف نمی کنند  22 فیصد کمتر به پری اکلمپسیا دچار می شوند.

مسمومیت حاملگی یا پری اکلامپسیا از عوارض خطرناک دوره بارداری است که با افزایش فشارخون و پندیده گی اندام ها تظاهر می کند و در صورتی که به موقع درمان نشود سلامتی مادر و جنین را به خطر می اندارد.

البته پزشکان تاکید می کنند هر نوع مولتی ویتامینی قابل اطمینان  و استاندارد نیست بنابراین حتما باید تحت نظر داکتر از ادویه مولتی ویتامین  استفاده گردد تا از مصرف خودسرانه ان جلوگیری گردد.

 

+ نوشته شده در  89/02/01ساعت 0:6  توسط معصومه جعفری  | 

حرفهای نگفته

بنام  او که یگانه در مانگر هستی است

 

قرنهاست بشر شاهد یکی از معجزات عظیم هستی است که ان زایمان و ولادت است پروسه ای که میلوینها بار تکرار یافته ولی هنوز هم ناگفته های بسیار دارد .خوشبختانه طب بارداری و زایمان امروزه کوشش دارد نتنها  حمایت موثر از این پروسه را به دوش بکشد بلکه راهی برای پاسخ دادن به سوالات مسایل مبهم موجوده پیدا نماید و در این بین در کنار مادران و داکتران نسایی نقش مهم و اساسی قابله های مسلکی غیر قابل انکار است چرا که انها ثانیه به ثانیه و لحظه به لحظه این معجزه عظیم هستی را دنبال می کنند و غیر از این که بهترین حامی از سلامت مادر و طفل هستند می توانند بهترین کمک کننده برای حل مسایل مبهم زایمان و ولادت نیز باشند از این رو :انجمن قابله های افغان که به این مهم پی برده است در صدد است تا با ارتقای سطح دانش مسلکی هر قابله بتواند اعتباری تازه و نو به این قشر بدهد در همین راستا ما محصلین قابلگی انیستیتوت علوم صحی غضنفر نیز  تصمیم گرفتیم با تشکیل انجمنی خردتر تحت نظر انجمن قابله های افغان به فعالیت اغاز کنیم چرا که برای تامین هدف  توانمند سازی قابله ها که یکی از اهداف مهم جهانی در خصوص قابلگی است نمی توان وجود محصلین و نظرات انها را نادیده  پس بیاید در این پروسه ما را یاری نمایید .شاید این سوال در ذهنتان به وجود اید که چطور می توانید به ما و در اصل به خودتان کمک کنید  از این پس این صفحه  در اختیار ما و شما قرار دارد تا  بتوانید یافته های خود- واقعات نا در موجود ونیز سوالات مورد نظر خود را بیان کنید شما می توانید در مورد کارهای خود و یا هم صنفی هایتان و یا هر انچه که به نظرتان مهم میاید و مایلید ان را با همه هم صنفی هایتان و حتی با همه خوانندگان وبلاگ سهیم بسازید بنویسیدو برای ما ارسال کنید .

به امید روزی که امار مرگ ومیر مادران در سراسر جهان به صفر برسد.

 

معصومه جعفری نماینده محصلین در انجمن قابله های افغان

 

 

+ نوشته شده در  89/01/27ساعت 22:45  توسط معصومه جعفری  | 

استفراغ دردوران حاملگی

 تقریبا سه چهارم زنان حامله در ترایمستر  اول حاملگی خود از دلبدی و یا استفراغ رنج می برند. در بعضی از زنان صبح ها بدتر بوده و با گذشت روز بهتر می شود. ولی بیماری در هر زمانی از روز می تواند بروز کند. دلبدی معمولاً در حدود هفته ششم شروع می شود ولی می تواند، زودتر و در هفته چهارم نیز شروع شود. دلبدی معمولاً در طول ماه بعد شدیدتر می شود. حدود نیمی از زنان مبتلا در حدود هفته 14 کاملاً بهبود می یابند. در باقی موارد، این مشکل در اکثر زنان یک ماه دیگر یا کمی بیشتر نیز طول می کشد، هر چند ممکن است در ادامه حاملگی دوباره بروز کرده و تا آخر حاملگی ادامه یابد.
علت دلبدی در دوران حاملگی دقیقاً مشخص نیست ولی احتمالاً ناشی از تغییرات فیزیکی زیادی است که در بدن زن حامله رخ می دهد.
بعضی از احتمالات عبارتند از:افزایش سریع هورمون
hCG در اوایل حاملگی.
مشخص نیست که این هورمون چگونه باعث بروز دلبدی میشود ولی درست در زمانی که میزان این هورمون در بدن به بالاترین مقدار خود می رسد، دلبدی نیز به حداکثر می رسد. تصور بر این است که استروژن نیز ممکن است در این زمینه نقش داشته باشد.افزایش حس بویایی و حساسیت به بو. این وضعیت نسبتاً زیاد بوده و ممکن است از عوارض افزایش سریع میزان استروژن در بدن باشد.حساسیت دستگاه هاضمه نیز یکی ازدلایل دلبدی در دوران حاملگی به نظر می رسدزیرادستگاه هاضمه بعضی زنان به تغییرات در اوایل حاملگی حساس تر است. حتی در یک مطالعه، رابطه ای میان هلیکوباکتر پیلوری (باکتری که سبب زخم معده می شود) و دلبدی شدید در زمان حاملگی دیده شده است، هر چند علت این رابطه مشخص نیست ممکن است شنیده باشید که دلبدی در دوران حاملگی ناشی از  ناشی از کمبود ویتامین
B است.با اینکه به نظر می رسد، مصرف ویتامین B تکمیلی به صورت تابلیت در بسیاری از زنان حامله به کاهش دلبدی کمک می کند، ولی این به ان معنا نیست که آنها کمبود ویتامین B دارند. در واقع، حداقل در یک مطالعه نشان داده شده است که هیچ تفاوت معنا داری از نظر سطح ویتامین B6 میان زنان دچار دلبدی دوران باردای با دیگر زنان حامله وجود ندارد. علت تأثیر ویتامین B6 بر کاهش دلبدی مشخص نیست. شواهدی نیزوجود دارد که مصرف مولتی ویتامین در زمان ا لقاح تخمک و اسپرم و اوایل حاملگی به جلوگیری از دلبدی شدید کمک می کند که البته علت این مسئله نیز مشخص نیست.
بعضی محققین این نظریه را مطرح کرده اند که بعضی زنان از نظر روانی بیشتر مستعد دلبدی و استفراغ در دوران حاملگی هستند و این مسئله یک پاسخ غیر طبیعی به استرس است. با این حال، شواهد محکمی  بر تأیید این نظریه وجود ندارد. (البته دلبدی و استفراغ دائمی خود می تواند عاملی برای استرس بیشتر باشد)

- حاملگی دو گانه یا چند گانه.
علت آن ممکن است مقادیر بالاتر
hCG یا هورمون های دیگر در بدن باشد. احتمال شدیدتر بودن دلبدی و استفراغ نیز در این صورت وجود دارد. البته این مسئله قطعی نیست و بعضی زنان که حاملگی دوگانه  یا چند گانه دارند اصلاً دلبدی ندارند.
- وجود دلبدی و استفراغ در حاملگی های قبلی
- وجود سابقه دلبدی و استفراغ به عنوان عارضه جانبی مصرف قرص های ضد بارداری.
علت این مسئله ممکن است پاسخ بدن به افزایش سطح استروژن باشد.
سابقه استعداد به بیماری حرکت (
motion sickness)
- استعداد ژنتیکی دلبدی حاملگی یعنی در صورتیکه مادر یا خواهر مادر حامله  این بیماری را داشته اند، احتمال ابتلا بیشتر است.
- سابقه سردردهای میگرنی
آیا دلبدی بر روی جنین تأثیر دارد؟
دلبدی خفیف و استفراغ  تا زمانیکه مادر غذا را تحمل کند و مقادیر زیاد مایعات بنوشد، تهدیدی برای سلامتی جنین نیست. از این گذشته، جنین در عمده زمان سه ماهه اول، آنقدر کوچک است که به کالری چندانی نیاز ندارد. اگر مادر نتواند یک رژیم غذایی متعادل داشته باشد، بد نیست که مولتی ویتامین مصرف کند. اگر تابلیت های اهن  دلبدی را بدتر می کند، بهتر است از مولتی ویتامین هایی استفاده شود که دوز آهن آنها کم بوده و یا آهن نداشته باشند.
عدم افزایش وزن مادر در سه ماهه اول معمولاً اشکالی ندارد البته تا زمانیکه ناشی از غذا نخوردن نباشد و مایعات به اندازه کافی مصرف شود. اشتهای مادر پس از گذشت این زمان بازگشته و وزنش افزایش خواهد یافت.
 بعضی مطالعات نشان داده اند که زنانی که جنینشان سقط می شود کمتر دچار دلبدی می شوند. (عدم تکامل کافی جنین یا جفت سبب پایین بودن هورمون های حاملگی شده و در نتیجه دلبدی در این زنان کمتر است.) ولی بسیاری از زنان هم وجود دارند که حاملگی کاملاً طبیعی داشته و بعد از سه ماهه اول دیگر دلبدی ندارند.

همه روش هایی که در زیر گفته می شود بر شواهد محکم استوار نیستند، ولی بیشترین توصیه هایی که معمولاً متخصصین زنان و قابله ها به بیمارانشان برای کنترل دلبدی و استفراع  می کنند، به قرار زیر است:
- از غذاها و بوهایی که سبب دلبدی می شوند پرهیز کنید. اگر تقریباً همه چیز باعث دلبدی می شود اشکالی ندارد که تنها چند غذای محدودی که مشکلی ایجاد نمی کنند، مصرف شود حتی اگر تمام مواد غذایی لازم برای بدن را تأمین نکند. یک راه دیگر هم مصرف غذاهای بدون بو و یا گرم نکردن غذا است تا بوی آن کمتر باشد.
- سعی کنید همیشه مقداری نان و  کلوچه ساده کنار بستر خود داشته باشد. هنگامی که از خواب بیدار می شوید، یک  کمی  بخورید و قبل از بلند شدن از جایتان 20 تا 30 دقیقه دراز بکشید. داشتن این شیرینی ها کنار تخت ممکن است در صورتیکه که نصف شب با حالت دلبدی از خواب بیدار شوید، هم کمک کننده باشد.
- وعده های غذاییتان را کوچک و متعدد کنید تا معده تان هیچوقت خالی نباشد. بعضی زنان معتقدند که کربوهیدرات ها در هنگام دلبدی بهترین خوراکی هستند ولی یک مطالعه کوچک نشان داده است که غذاهای دارای پروتئین بالا احتمالاً اثر بهتری دارند.
- از غذاهای چرب پرهیز کنید زیرا هضم آنها به ویژه در حاملگی که تخلیه معده به زمان بیشتری نیاز دارد بیشتر طول می کشد. همچنین غذاهای تند و تیز، اسیدی و سرخ شده نیز که می توانندباعث تحریک معده و دستگاه گوارش شوند، پرهیز کنید.
- سعی کنید مایعات را بین وعده های غذایی مصرف کنید. همچنین سعی کنید یکباره حجم زیادی مایع مصرف نکنید زیرا معده به این ترتیب پر شده و اشتهایتان برای خوردن غذا کم می شود. یک روش خوب این است که یک نوشیدنی را در طول روز جرعه جرعه بنوشید. اگر زیاد استفراغ می کنید از یک نوشیدنی  حاوی گلوکز، نمک و پتاشیم استفاده کنید تا الکترولیت های (املاح) از دست رفته جبران شوند.
- سعی کنید به اندازه کافی استراحت کنید و اگر می توانید در طول روز یک خواب کوتاه داشته باشید. تماشای تلویزیون و یا رفتن به منزل یکی از دوستان یا بستگان راه خوبی برای مقابله با استرس بوده و ذهن شما را از دلبدی تان دور می کند.
- سعی کنید ویتامین هایی را که برایتان تجویز شده ،همراه با غذا یا درست قبل از خواب بخورید. اگر آهن موجود در قرص های مولتی ویتامین دلبدی شما را زیاد می کند از داکترتان بخواهید که داروی شما را عوض کند.
- از داکتر معالجتان در مورد ویتامین
B6 بپرسید. علت بهتر شدن دلبدی بر اثر مصرف ویتامین B6 دقیقاً مشخص نیست ولی مطالعات نشان می دهند که مصرف این ویتامین در بعضی زنان مؤثر بوده و در صورتیکه با دوز صحیح مصرف شود هیچ خطری ندارد. دوز معمول ویتامین B6 برای درمان بیماری دلبدی در دوران حاملگی بین 10 تا 25 میلی گرم، سه بار در روز است ولی بهتر است قبل از مصرف با داکتر خود مشورت کنید.
- اگر هیچیک از راه های فوق مؤثر نبود از داکترتان بخواهید برایتان داروی ضد دلبدی تجویز کند.توجه داشته باشید که مصرف هر گونه دارو در زمان حاملگی حتماً باید با نظر داکتر صورت گیرد بنابراین از مصرف خودسرانه دارو خودداری کنید.
اگر خانم حامله نتواند هیچ چیزی (حتی مایعات) را در معده برای 24 ساعت نگه دارد، ممکن است به "استفراغ بیش از حد در زمان حاملگی (Hyperenmesis Gravidarum)" مبتلا شده باشد که درمان آن چندان ساده نیست. این عارضه هر چه سریعتر تشخیص داده شده و درمان شود احتمال بهبودش بیشتر است.در این موارد بلافاصله به بیمار مایعات وریدی (سرم) داده می شود تا آب از دست رفته بدن جبران شود. سپس برای کنترل الکترولیت های خون و اطمینان از عدم وجود بیماری های زمینه ای دیگر که سبب دلبدی و استفراغ می شوند، معایناتی انجام می شود. بسته به مورد، بیمار ممکن است چند روز بستری شود تا راحت بتوان وی را از راه وریدی تغذیه کرد.
بسیاری از زنان با گرفتن مایع وریدی و جبران مایعات از دست رفته حالشان بهتر شده و می توان دلبدی و استفراغ را در آنها با داروهای ضد دلبدی کنترل کرد. در بعضی موارد نادر، دلبدی و استفراغ ادامه یافته و بیمار مجبور است هر چند وقت یک بار در بیمارستان یا منزل از سرم استفاده کند. این عارضه در صورت عدم درمان می تواند، منجر به از دست رفتن مزمن آب بدن، کاهش وزن، سوءتغذی و عوارض دیگر برای مادر و کودک می گردد.

 

 

 

 

+ نوشته شده در  89/01/27ساعت 22:28  توسط معصومه جعفری  | 

حمل خارج رحمی

 اگر تخمك لقاح يافته در هر جاي ديگري غير از داخل رحم جايگزين شود، بارداري نابجا يا خارج از رحم اتفاق مي افتد. حدود 50 درصد حاملگي ها به اينصورت پايان مي يابند.
در حالت عادي بعد از اينكه تخم
ه بارور می شود حرکتش از تخمدان شروع شده  تا از نفیر به رحم برسد و بر روي ديواره حفره رحمي جايگزين شود. اگر به دلايل مختلف مثل تنگي لوله هاي رحمي بر اثر چسبندگي ناشي از عفونت يا جراحي هاي شكمي اين حركت متوقف شود، تخم لقاح يافته ممكن است در محل تنگي لانه گزيني كرده و به رشد خود ادامه دهد. از آنجا كه اكثر بارداريهاي خارج رحمي در يكي از لوله هاي رحم رخ مي دهند آنرا بارداري لوله اي نيز مي نامند. با احتمال بسيار كم ممكن است بارداري خارج رحمي در محلهاي ديگري نيز ديده شود. ساير مكان هاي احتمالي جايگزيني عبارتند از : تخمدان، دهانه رحم و يا بخش هاي ديگر شكم، در موارد نادر همراه با يك بارداري رحمي يك تخم ديگر نيز در جايي خارج از رحم جايگزين مي شود؛ البته اين اتفاق در IVF كه تخمكها بطور مصنوعی ا لقاح يافته و به داخل رحم تزريق مي شوند ديده مي شود.
هيچ راهي براي جابجايي محل تخم و انتقال و كاشتن آن در رحم وجود ندارد بنابراين تنها راه درمان ختم حاملگي است. اگر بارداري خارج رحمي به موقع تشخيص داده نشود و مورد درمان قرار نگيرد، با رشد سلولي و بزرگ شدن جنين احتمال پارگي نفیر هاي رحمي وجود دارد. اين واقعه با درد شديد و خونريزي همراه است و در چنين حالتي آسيب جدي يا از دست دادن كامل نفیر رحمي اتفاق مي افتد. در اين شرايط اگر درمان سريع مقدور نباشد خونريزي شديد داخلي حتي منجر به مرگ نیزخواهد شد.

بارداري خارج رحمي در هر خانم در دوره فعاليت جنسي ممكن است رخ دهد، اما بعضي شرايط احتمال وقوع آنرا افزايش مي دهد.در 10 سال گذشته، تعداد بارداري هاي خارج رحمي تقريبا سه برابر شده است و اگر شما شرايط زير را داشته باشيد اين احتمال بالا مي رود:

* بارداري بعد از بستن نفیر ها براي جلوگيري از بارداری دائم

*ا  نجا م هر نوع جراحی  در ناحيه حوصله

 اگر بعد از بستن نفیرهای رحمی  با انجام یک جراحی  اقدام به باز كردن آنها كرده باشيد اين خطر بسيار زياد است. با اين حال بعد از جراحي هاي سيست تخمدان و فيبروم، برداشتن آپانديست، يا حتي سزارين قبلي اين احتمال بالا مي رود.
* سابقه بارداري خارج رحمي
* اگر مادر  در حين بارداري داروي دي اتيل استيل بسترول يا
DES مصرف كرده باشد.
* اگر در حين داشتن
IUD باردار شده باشيد. معمولا IUD يك روش خوب جلوگيري از بارداري است و تا 99 درصد مانع از بارداري مي شود. نكته مهم  اثر کانتراسپتیف آن در بارداري هاي داخل رحمي است. بنابراين وجود IUD باعث بارداري خارج رحمي نمي شود بلكه اگر قرار باشد بارداري خارج رحمي اتفاق بيافتد به احتمال كمتري از يك بارداري طبيعي مي تواند از آن جلوگيري كند.
* آسيب ديدگي نفیر ها ناشي از ابتلا به عفونتهايي كه مي توانند موجب التهاب و عفونت لگن يا
PID شوند. بيماريهاي مقاربتي بخصوص عفونت با كلاميديا و بيماري سوزاك حتي اگر علائم واضحي براي شما نداشته باشند ممكن است سبب حمل خارج رحمی  شوند.

* اگر قبلا تشخيص ناباروري براي شما داده شده و يا درمان شده ايد. از آنجا كه برخي از ناباروري ها به علت اختلال در نفیر هاي رحم رخ مي دهند، در اينصورت شما نسبت به افراد عادي احتمال بيشتري براي بارداري خارج رحمي داريد.
* احتمال وقوع بارداري خارج رحمي در خانمهاي با سن بالا بيشتر است. برخي مطالعات نشان مي دهد كه كشيدن سيگار و استفاده مرتب از شاور واژينال نيز اين خطر را افزايش مي دهند.

 اعراض و علائم بارداري خارج رحمي معمولا در هفته هاي 6 و 7 حاملگي توسط خانمهاي باردار كشف مي شوند، اگر چه برخي نيز اين علائم را حدود هفته چهارم دارند. در گروهي نيز بارداري خارج رحمي تا قبل از اينكه التراسوند سه ماهه اول بارداري انجام شود تشخيص داده نمي شود.
علائم ممكن است از فردي به فرد ديگر تفاوت داشته باشد و اين بستگي به محل قرار گيري تخم نيز دارد. بهترين حالت اين است كه بارداري خارج رحمي در مراحل اوليه و با كمترين علائم تشخيص داده شود تا از خطر پارگي نفیر و خونريزي شديد جلوگيري بعمل آيد. با اين حال گاهي علائمي واضحي وجود ندارد. در حمل خارج رحمي معمولا تستهاي خانگي حاملگي مثبت نمي شوند، بنابراين اگر ظن قوي به حاملگي داريد و حتي بعد از تاخير در عادت ماهوار تست شما مثبت نشده است بهتر است براي انجام بررسي به داکتر مراجعه كنيد.
اگر هر يك از علايم زير را بخصوص در 12 هفته اول بارداري مشاهده كرديد فورا با داکتر خود تماس بگيريد:
* درد يا گرفتگي در ناحيه شكم يا لگن. معمولا درد ناگهاني، ثابت و شديد است اما ممكن است در اوائل بصورت گهگاه و متوسط باشد. ممكن است درد را فقط در يك سمت از شكم احساس كنيد و نيز مي تواند به قسمتهاي ديگر هم كشيده شود. احتمالا دلبدی و استفراغ نيز به همراه دارد.
* درد بخش تحتاني شكم به هنگام لمس يا زماني كه سرفه مي كنيد يا در حين حركات روده ها و رفع حاجت
* خونريزي يا لكه بيني نسواری . ممكن است فكر كنيد كه عادت شده ايد بخصوص اگر انتظار بارداري نداشته باشيد. خونريزي ممكن است بصورت مداوم يا منقطع باشد.
* درد شانه در يك سمت بخصوص وقتي كه دراز مي كشيد بدليل پاره شدن لوله و تحريك صفاق در ناحيه اي بين سينه و شكم رخ مي دهد. اين علامت براي اقدام در جهت درخواست درمان سريع  بسيار مهم است.
* اگر نفیر رحم پاره شود ممكن است ضعف، گيجي يا بیهوشی بدليل از دست دادن خون و شاك نيز رخ دهد.

از آنجا كه امكان وجود بسياري از علايم حمل خارج رحمی در يك بارداري طبيعي نيز هست، تشخيص بارداري خارج رحمي براي داکتر آسان نيست. بنابراين از روشهاي زير در تشخيص آن كمك گرفته مي شود:
آزمايش خون و اندازه گيري مقدار
HCG در خون. در يك بارداري طبيعي مقدار گنادوتروپين  انساني HCGبه سرعت افزايش مي يابد و اگر سطح HCG آن طور كه انتظار مي رود افزايش نيابد، به وجود نوعي بارداري غير طبيعي مشكوك مي شويم. در صورت وجود بارداري خارج رحمي، ممكن است سطح HCG افزايش يابد ولي در التراسوند، هيچ نشانه اي مبني بر بارداري درون رحم ديده نمي شود.
معاينه داخلي از طريق واجینال احتمالا دهانه رحم بسيار دردناك بوده و ممكن است در معاينه توده اي در ناحيه نفیرها و خارج از رحم لمس شود.

التراسوند راه خوبي براي تشخيص بارداري خارج رحمي است. ممكن است با التراسوند بتوان بارداري نفیری را درون لوله فالوپ مشاهده كرد. داکتر  ممكن است بدليل پارگي لوله يا خونريزي، مقداري خون در حفره شكم ببينيد و يا توده اي در ناحيه لوله فالوپ يا تخمدان قابل مشاهده باشد.
ممكن است حتي با ا نجام آزمايشات فوق تشخيص قطعي امكانپذير نباشد. گاهي در سقط نيز علائمي مشابه ديده مي شود. بنابراين ممكن است داکتر فرد را تحت نظر بگيرد يا درخواست لاپاروسكوپي نمايد. با استفاده از لاپاروسكوپي، بهتر مي توان بارداري خارج رحمي را تشخيص داد. برش هاي بسيار كوچكي در ناحيه ناف و بخش تحتاني شكم ايجاد مي شود و پزشك داخل شكم و اعضاي لگني را با وسيله كوچكي به نام لاپاروسكوپ مشاهده مي كند. با اين روش مي توان محل بارداري خارج رحمي را پيدا نمود.
روش درمان به زمان تشخيص و اينكه تشخيص چقدر قطعي باشد و همچنين به اندازه جنين و تكنيكهاي در دسترس بستگي دارد و هدف داکتر خارج كردن جنين و حفظ توانايي باروري است.اگر بارداري به وضوح در خارج از رحم بوده و اندازه جنين هنوز كوچك باشد شايد بتوان از درمان دارويي استفاده كرد. درمان غير جراحي يك بارداري خارج رحمي بدون پارگي، استفاده از نوعي داروي ضد سرطان به نام متوتركسات است كه به صورت تزريق داخل وريدي در بيمارستان يا درمانگاه بيماران سرپايي، تجويز مي شود. متوتركسات تركيبي است كه باعث مسموم شدن سلول ها و خاتمه بارداري مي شود. در صورتي كه سطح HCG پس از اين روش درماني كاهش يابد، نشانه به پايان رسيدن بارداري است و پس از آن علايم نيز بهبود مي يابندبا اين حال ممكن است بعد از استفاده از دارو نيز نهايتا نياز به جراحي وجود داشته باشد.
اگر وضعيت مادر خوب بوده و جنين نيز هنوز خيلي بزرگ نشده باشد كه آسيب به لوله هاي رحمي وارد كرده باشد مي توان از جراحي لاپاروسكوپي نيز براي خارج كردن آن استفاده كرد. همانطور كه در بالا توضيح داده شد با استفاده از يك دوربين بسيار كوچك داخل حوصله مشاهده شده و جراحي نيز با لوازم بسيار ريز و دقيق انجام مي شود. اين عمل با انستیزی موضعي انجام مي شود و نقاهت آن كمتر از يك هفته خواهد بود. البته نياز به تجهيزات و داکتر متخصص كاملا ماهر در استفاده از اين روش دار د.در صورتي كه افزايش سن بارداري و سايز جنين منجر به آسيب جدي در ناحيه شده و يا خونريزي شروع شده باشد بهترين روش جراحي با بيهوشي و باز كردن شكم است تا جنين و كليه نسوج آسيب ديده خارج شود. ممكن است در شرايطي بتوان نفیر رحمی را ترميم كرد اما گاهي لازم است كل يك نفیر خارج شود و اين مساله روي توانايي باروري در آينده تاثيرگذار خواهد بود. دوره نقاهت در جراحي شكمي حدود 6 هفته خواهد بود.بنابراين بهتر است سعي شود كه پيش از پارگي و تخريب نفیر، بارداري نفیري تشخيص داده شود. با تشخيص زود هنگام مي توان مانع از بروز خونريزي داخلي بدليل پارگي و خونريزي لوله و احتمالا از دست دادن لوله رحمي شد. اغلب بارداري هاي خارج رحمي حدود هفته هاي 6 تا 8 بارداري شناسايي مي شوند. كليد تشخيص زود هنگام، توجه به علائم و رابطه مناسب بين بیمار و داکتر و بحث در مورد وجود هر نوع علامت و نشانه ان است.

بله. هر چه زودتر بارداري خارج رحمي تشخيص داده و درمان شود صدمات كمتري به لوله هاي رحم وارد شده و چانس يك حاملگي عادي را در آينده افزايش مي دهد. حتي اگر خانمي يكي از نفیر هايش را از دست بدهد باز هم مي تواند مادامي كه يك نفیر رحم سالم دارد بطور عادي باردار شود. با اين حال در آينده به محض آگاهي از بارداري بايد به داکترخود اطلاع دهد تا سونوگرافي زودهنگام و بررسي هاي لازم انجام شود.
جاي اميدواري است كه اگر تحت شرايطي خانمي هر دو لوله رحم خود را از دست بدهد، مي تواند از روشهاي درمان ناباروري مانند
IVF براي قرار دادن تخمك لقاح يافته در محل مناسب استفاده كند و دوران بارداري را بگردد
 بطور كلي اين احتمال حدود 10 تا 15 فیصد است، بسته به اينكه علت اولين بارداري خارج رحمي چه بوده و از چه روش درماني استفاده شده است. در واقع اگر دليل اوليه شما عفونت و انسداد لوله اي باشد ممكن است همان تاثير را بر لوله رحم ديگر شما گذاشته باشد و در اين حالت ممكن است احتمال وقوع مجدد آن به 85 تا 90 فیصد نيز برسد.

+ نوشته شده در  89/01/27ساعت 22:19  توسط معصومه جعفری  | 

اولین مردی که مادر می شود

یک مرد آمریکایی با اعلام اینکه حامله است و پس از چند ماه صاحب یک دختر خواهد شد توجه همه رسانه های امریکا و جهان را به خود جلب کرده است.

                                                                       

تامس بیتی ، مردی از اورگان آمریکا با چاپ تصویر خود و نوشتن مقاله ای در نشریه ادوکیت ، که مخاطبان  همجنس گرا و یا دو جنسیتی دارد خبر داده که حامله است و  صاحب یک دختر خواهد شد. تامس بیتی مرد جوانی است که بعد از بارها مراجعه به مراکز مختلف بارداری، اصرار به داکترهای مختلف بالاخره به ارزوی خود رسیده، این آغاز یک زندگی و معجزه است. تاحدود سه ماه دیگر تامس بیتی 34 ساله برای همسرش نانسی بیتی یک دختر به دنیا خواهد آورد.گبج کننده است اما کلید حل معما در دانش طب است.تامس که در حال حاضر بر اساس قانون هویتی مردانه دارد و مرد محسوب میشود ده سال پیش زن بوده و به دلیل غلبه هویت مردانه درونش نهایتا پس از مشورت با داکتران ها تغیر جنسیت می دهد.اما تفاوت این کار با نمونه های مشابه چنین تغییر جنسیتی این است که تامس رحمش را دست نخورده باقی گذاشته است.همین تصمیم به او کمک کرده که امروز پدری باشد که برای 9 ماه و نه بیشتر، مادر بودن را تجربه می کند.تامس بیتی برای اولین بار به قلم خود در نشریه ادوکیت ماجرای باردار شدن خود را اعلام کردبا این همه تصور باردار شدن یک مرد آنقدر دشوار است که حتی ران اشلایپر مرد همسایه تامس که تقریبا هر روز او را در خیابان می بیند این خبر را باور نمی کند.ران اشلایپر می گوید این خبر را شایعه می داند چرا که چند روز پیشتر تامس را در خیابان دیده و به نظر او این مرد حامله به نظر نمی آمده است.خانم استاکول  مسول نشریه ای که برای بار اول این موضوع را منتشر کرد گفت برای  تایید صحت این مطلب  پیش از انتشار مقاله آقای بیتی از او خواسته شده آدرس و شماره تماس پزشک خود را به این نشریه بدهد و پس از تماس با پزشک صدق ادعای او تایید شده است.در عین حال تامس با شرکت در شوی پرطرفدار اپرا وینفری اجازه داد مردم آمریکا از طریق سونوگرافی صدای قلب دخترش را بشنوند.او گفت اشتیاق به بچه دار شدن حسی زنانه یا مردانه نیست بلکه نیازی انسانی است و او نیز خود را محق بارداری و این نیاز می بیند.نانسی همسر تامس می گوید بعد از به دنیا آمدن دخترشان، تامس کماکان پدر و او همچنان مادر خواهد بود و هیچ جابجایی در نقش دو نفر ایجاد نمی شود.به گفته نانسی بیتی، خود او کار تلقیح را با استفاده از اسپرم های خریداری شده از بانک اسپرم در رحم تامس انجام داده است.پزشک تامس می گوید بارداری کاملا طبیعی است.تامس و نانسی تا کمتر از سه ماه دیگر صاحب اولین فرزند خود می شوند و همزمان برخی از متخصصان پزشکی و یا صاحب نظران اجتماعی گرم بحث درباره درست یاغلط بودن چنین تجربه ای هستند.

 

 

+ نوشته شده در  89/01/27ساعت 21:55  توسط معصومه جعفری  |